Nieuwsbrief Nr. 112 - juli 2019

Week van de Begraafplaatsen - 27 mei 2019Afscheid van mens en dier


Bij het begin van de Week van de Begraafplaatsen keek Grafzerkje achter de schermen van het uitvaartbedrijf. Er werden maar liefst twee bedrijfsbezoeken gebracht: eentje aan Begrafenissen Pues voor het baasje en eentje aan dierencrematorium Adio voor ‘mans best friend’.
 
Tekst Joeri Mertens
Foto’s: Tamara Ingels


Begrafenissen Pues bestaat sinds 1900 en heeft vier vestigingen in Vlaams-Brabant en Antwerpen. Vandaag zijn we vier generaties verder. Tom Pues, zijn echtgenote Lieve Vanwyngaerden en schoonbroer Kristof Lorent leiden het bedrijf met grote passie. De Grafzerkjes worden ontvangen in de in 2009 opgetrokken hoofdvestiging in Herent.

Tom benadrukt dat het uitvaartbedrijf sterk wijzigde. Het opbaren in de voorplaats geholpen door buren en vrienden en gevolgd door de begrafenis binnen de 2 tot 3 dagen, is voltooid verleden tijd. Vandaag is de uitvaart in handen van een professional die de begrafenis samen met de nabestaanden regelt. Waarbij de persoonlijke uitvaart met aandacht voor de verlangens van overledene en nabestaanden, aan belang gewonnen heeft.

Om de contacten met nabestaanden gemakkelijker te laten verlopen zijn er in het gebouw kleine gespreksruimtes ingericht en een toonzaal met kisten en urnen. Het gebouw heeft verschillende begroetingsruimten waar families in intieme groep kunnen afscheid nemen en twee grote afscheidsruimten waar een grote uitvaart kan plaats vinden.


Verzorgingsruimten


Het bezoek bracht de Grafzerkjes achter de schermen. De verzorgingsruimten kwamen aan bod. Daar wordt het lichaam gewassen en opgemaakt. Het zijn vreemde ruimten: hel verlicht, klinisch en hygiënisch langs de ene kant terwijl de maquillage met bijhorende borsteltjes en poedertjes een grote menselijkheid suggereren. Het dode lichaam wordt hier opgesmukt voor een laatste groet. Tom vertelt over het belangrijke werk dat hier gebeurt. Het is voor nabestaanden een troost om de overledene toch nog te kunnen groeten, ook al ging die door een langdurige ziekte of heeft een ongeval de overledene zwaar verminkt.

Garage


In de garage wacht toch wel een verrassing met een indrukwekkende collectie van ‘corbillards’. Er is een keuze van zowel oude als moderne wagens. Indien gewenst wordt er zelfs naar een bijzondere wagen gezocht om de uitvaart persoonlijk te maken.
Maar de garage had nog een onverwachte verrassing: in de winter moet je namelijk niet sneeuwruimen want de oprit is verwarmd!
Aan alle verwachtingen wordt tegemoet gekomen op het kantoor. Daar wordt niet enkel de uitvaart zelf geregeld maar ook de overlijdensbrieven, prentjes, teksten, papierwerk met de gemeente, crematorium enzovoort. Tot slot heeft Pues ook een drukkerij waar ze het drukwerk in eigen beheer produceren.

Het bezoek werd genereus afgesloten in de ruimte waar de koffietafels doorgaan. Er werd nagekeuveld bij een glaasje en een hapje.


Dezelfde dag stond ook dierencrematorium Adio in Tessenderlo op het programma.

Sinds 2016 kunnen dierenliefhebbers in dit eenmansbedrijf terecht om hun gezelschapsdieren een waardig afscheid te geven. Met grotere dieren en hoevedieren kan je voorlopig enkel terecht in Luik of Nederland. 
De vraag naar een dierencrematorium kwam zowel vanuit de dierenliefhebbers als vanuit de dierenartsen en groeide sterk de voorbije tien jaar. Het is een vraag die vanuit de Verenigd Staten overwaaide naar Europa. Er bestaat geen echte opleiding voor een dierencrematorium of dierenuitvaartcentrum. Bart Gielen, de eigenaar van het crematorium volgde een opleiding rouwverwerking wat hij combineerde met de kennis van zijn echtgenote die dierenarts is. Eigenlijk is het afscheid niet anders of niet minder sterk omdat het om een dier gaat. Nabestaanden willen praten en delen.
Binnen de 10 minuten na aankomst is het dier opgebaard en kan de familie afscheid nemen. De crematie moet binnen de 24 uur gebeuren.

Onthaalruimte en afscheidsruimte

het rouwcentrum voor mensen. Er is een onthaalruimte, afscheidsruimte en crematieruimte. Licht is van groot belang met een reeks grote ramen en een patiotuin. De inrichting is groots, sober maar eveneens intiem. Er is een opvallend open onthaal- /winkelruimte waar rustig een asurn of asjuweel kan gekozen worden. Aansluitend zijn er kleine onthaalruimten waar de dierenliefhebbers op verhaal kunnen komen. Ernaast liggen de zalen waar het dier opgebaard wordt. Daar kan afscheid genomen worden. Het zijn vooral de intiemere ruimten die gebruikt worden. Afscheid van een dier neem je in familiale kring.
Indien de baasjes dat wensen kunnen ze mee naar de crematieruimte zelf waar ze het dier in de oven zien gaan. Achter de schermen is er van de elegante inrichting van de afscheidsruimte geen sprake meer. Hygiëne en functionaliteit heersen ook hier. De lijkwagen, koelcellen en crematieoven staan er naast elkaar, in logische volgorde van gebruik. De ruimte wordt industrieel verlicht.

Verbrandingsoven


De oven is het technische hart van het bedrijf. De crematieoven kan langs twee zijden gebruikt worden. Een crematie duurt 2 tot 3 uur. Na de crematie moeten de assen koelen en de door de hitte broos geworden beenderen worden vermalen. Ondertussen kan de familie bijpraten of een broodje eten in een afzonderlijke ruimte.


De familie ontvangt na de crematie de assen, een plukje haar, een gipsafdruk van het pootje en een pootafdruk op een afscheidskaart.


Wie dat wenst kan zijn huisdier in de crematietuin uitstrooien. Ongeveer 1% van de gecremeerde dieren eindigen in de tuin. Dat zijn meestal de dieren die door een dierenarts worden aangeleverd en collectief worden gecremeerd. De anderen keren met hun baasje terug huiswaarts.