Nieuwsbrief Nr. 109 - januari 2019

Funeraire symboliek: Rouwsluiers


Een foto van kunstenaar Walter Brems:

Rouw en droefheid worden vaak gesymboliseerd door mysterieus gesluierde vrouwenfiguren, het gelaat onherkenbaar met een flinterdun doorschijnend weefsel (voile) verhuld. Weduwen- of rouwsluiers, ook lamfer of floers genaamd, het zijn restanten van vroegere zichtbare rouw. Het verhullen, het zich afwenden van het leven waarbij symbolisch een scheiding ontstaat tussen de levenden en de doden, behoort reeds sinds de oudheid tot de rouwverwerking. Door het gelaat te omfloersen -daarbij ijdelheid en lijfelijkheid negerend- wordt een nederig en schroomvol beeld gecreëerd. Het sacraal verbond, gesloten tussen man en vrouw, dat vroeger bij de plechtige inzegening van het huwelijk gesymboliseerd werd door het ritueel opheffen van de gezichtssluier van de bruid, werd bij het overlijden van de echtgenoot verbroken door symbolisch het gelaat opnieuw af te schermen. Het gebruik van rouwsluiers vinden we reeds terug in een Assyrische wettekst uit de 13e eeuw V.Chr., waarbij het dragen ervan voorbehouden wordt aan adellijke dames.

www.walterbrems.be