Nieuwsbrief Nr. 105 - mei 2018

Laken met Stefan Van Camp


Veel belangstelling voor het bezoek aan Laken: een voormiddag- en een namiddagrondleiding telkens met 17 deelnemers; Gids Stefan van Camp begon buiten het kerkhof met te vertellen dat de kerk een ontwerp was van Poelaert uit 1852-1853. Vóór de kerk een monument voor de onbekende Franse soldaat; van de hand van architect Malfait.
 
Op het kerkhof stond Stefan stil bij de vele diefstallen die hier gebeuren. Zo verdween de Moselli-engel van Julien Dillens. 
Vlakbij toonde Stefan de misvatting dat er dikwijls over vrijmetselaarssymboliek gesproken werd bij het graf van architect. Zo ook bij het graf voor Louis De Curte, wel architect geen vrijmetselaar. Voor we de grafgaanderijen binnenstapten zagen we nog het beeld van Ernest Salu II gemaakt door Ernest Salu III. Een neoklassiek monument voor François Vaxelaire van het gelijknamige grootwarenhuis. 
De gaanderijen  dateren uit 1870 met een uitbreiding in 1890, een derde gaanderij uit 1920 en een vierde uit 1930. De recente restauratie kostte 5,5 miljoen euro. Er zijn 4061 nissen waarvan er enkele honderden beschikbaar zijn voor hergebruik. 

Pierre Louis Bortier kreeg een prachtige witmarmeren allegorie van de Liefdadigheid. Het stond oorspronkelijk in de parochiekerk. Emiel Bockstael was de schepen die het plan opvatte tot de bouw van de ondergrondse gaanderijen. Joseph Poelaert, architect van het justitiepaleis, de Congreskolom en de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Laken. Guillaume Van Volxem was Minister van Justitie, volksvertegenwoordiger en burgemeester van Laken. Hier komt men uitgebreid te weten “wie waar juist begraven werd”. Dichter Van Hasselt moet het ondergronds doen met een eenvoudig plaatje maar boven de grond is er een mooier monument te bekijken.

Bovengronds twee monumentjes die de moeite waard waren: Defossez kreeg een zittende vrouw op zijn monument terwijl aan de overzijde Vanhoorick een knielende dame kreeg. Marie Popelin stichtte de Liga voor de Vrouwenrechten. 
Een origineel monument met klaprozen voor Catherine Tuns, een ontwerp van haar echtgenoot. En werk van beeldhouwer Carrier Beleuse voor het monument Ghemar, fotograaf
Op het nieuwe gedeelte kregen we kitsch te zien. Allereerst een draak van een monument met binnenin een beeld voor Minerva, bovenop een uil en aan de zijkant een pleurante. Kon het kon erger? Ja hoor: officier van de gendarmerie Roger Benoy kreeg zijn moto op het graf. 
Wat verder burgemeester Herry en een monument voor Suys, architect van de beurs. Eindigen deden we bij Arthur Eppinghoven, onechte zoon van koning Leopold. 
Alhoewel de voorziene tijd ruimschoots verstreken was bleef Stefan maar doorgaan. Gevolg: veel te laat aan tafel en de mensen voor de middagwandeling dienden meer dan een half uur te wachten. In het namiddaggezelschap : het jongste lid van vzw Grafzerkje: het zoontje van Evy en Guy, zes maand oud! Opvolging verzekerd!
Tekst : Jacques Buermans.
 
Foto’s : Leen Otte.