Nieuwsbrief Nr. 11 - mei 2003

Nacht van de geschiedenis op Sint Fredegandusveel interesse van dit avondlijk initiatief


Drie Grafzerkjes en zo’n 80-tal andere geïnteresseerden verzamelden op dinsdag 25 maart aan het begraafpark Sint Fredegandus te Deurne. Voor de eerste maal werd, in samenwerking met het Davidsfonds, de Nacht van de Geschiedenis ingericht. Een schot in de roos zeker wanneer men rekening houdt met de belangstelling. Keerzijde van dit succes was dat de deelnemers het moesten stellen met één gids, Ludo Peeters, en één heks, Sibylle Snoeck. Gewapend met brandende fakkels togen de groepen op pad. De Grafzerkjes hadden het voordeel dat ze meestapten met Ludo Peeters, de stuwende kracht achter de VZW Turninum – de lokale heemkundige kring die zich al 27 jaar inzet voor het Sint Fredeganduskerkhof. Eerst vertelde hij de geschiedenis en dan op pad. Eerst werd haltgehouden aan het monument voor August Jansens, drukker en uitgever van werk van Conscience. Daarnaast een monument in art nouveaustijl volgens Peeters een obelisk met bronzen asurnen. Op het kruispunt het mooie monument voor volkszanger Andreas De Weerdt met een medaillon van Albert Mauquoy en een beeld van de hand van Frans Joris. Grafzerkje Johan Moeys fotografeerde het beeld in de avondlijke uren.  Aan de overzijde het enorme grafmonument met zittende leeuw voor Jan De Laet, letterkundige en volksvertegenwoordiger. Bij de kerk het grafmonument voor Albert Maquinay, stichter van American Petroleum Company.  Verder tegen de kerkmuur de grafkelder voor Waltmanus Van Lissum, kanunnik van de Sint Michielsabdij, burgemeester Legrelle en Jan Celens. Via Constance Teichman, de engel van Vlaanderen en Henriette Janssens, ballerina met een beeld van de stervende zwaan ging het naar de tumulusgrafheuvel waar Sibylle Snoeck ons opwachtte. Toen was het pikdonker en ik vrees dat de tweede groep die met Ludo Peeters op stap ging weinig van de monumenten gezien heeft. Die fakkels zijn goed maar niet om grafmonumenten toe te lichten. Er was wel een verantwoordelijke van het Davidsfonds met grote schijnwerper in het gezelschap maar die ging mee met onze groep en heb ik niet weten schijnen tijdens de gehele rondgang.
 

Sibylle kon mij niet zo bekoren. Haar uitleg was verre van duidelijk. De helft van de tijd moest ze op papiertjes spieken en, doordat ze de groep nog eens opsplitste in kleine groepjes om de tumulus te beklimmen, wist ze niet meer wat ze aan wie verteld had. Ik ergerde mij ook aan het feit dat in haar ogen heksen door de eeuwen heen alleen maar goede dingen gedaan hebben en dat heksenvervolging afgedaan werd als “een geschiedkundige vergissing”.

Tekst en foto's : Jacques Buermans