Nieuwsbrief Nr. 11 - mei 2003

Le mur des fédérés door Rudy Witseeen nieuw gedicht van Grafzerkje Willem Houbrechts


Grafzerkje Willem Houbrechts heeft veel pijlen op zijn boog. Als Rudy Witse zette hij ooit eens een L.P. vol met 12 gedichten over… Père Lachaise. Ik wil de Grafzerkjes deze literaire ontboezemingen niet onthouden. Daarom hierna zijn gedicht “Le mur des fédérés”. Volgende keer meer van dat moois. Mensen die nog in het bezit zijn van een platendraaier en die interesse hebben voor de gedichten voorgedragen door Willem Houbrechts en Peggy Delandtsheer en van aangepaste muziek voorzien door altsaxofonist Mike Zinzen, kunnen een exemplaar bekomen aan € 7,5. Te bevragen bij Willem Houbrechts, Generaal Lemanstraat 34, 2600 Berchem, telefoon 03/230 49 26, E-mail: [email protected]. Zij moeten de plaat wel zelf komen ophalen. Een andere mogelijkheid is dat ik ze voor u meebreng op een of andere bijeenkomst. Maar dan toch liefst eerst Willem bellen daar de voorraad beperkt is.
 
 
Le mur des fédérés
 
ach, geweld loutert niet steeds, hoewel
het goed doet in je bloed en dat van anderen
toont, karmijn, kostbaar, totalitair
vernietigend.
 
als het monster weer zijn tanden wet
(steeds anders: brugse metten, de bastille, woodstock)
en lacht, gehaat, gevreesd –
als het tempeest weer raast en woedt
en moordt en doldraait en bloedt
en doodbloedt,
wie denkt er dan aan gisteren, of morgen?
 
laten we lachen
met de droom die weergaloos de massa bloeit, en
telkens toch tyrannen spuwt: de revolutie éét
haar kinderen niet, maar voedt ze op met
gesel, narrenkap en dwangbuis,
blinde gehoorzaamheid die opnieuw revolutie baart.
laten we lachen dus.
 
honderdzevenenveertig. of meer
of minder. who cares.
zij liggen hier, maar niet zoals zij waren:
lillend van leven, graaiend naar geloof, barstend
van bewustzijn: wij zijn geweest, wij zijn
er geweest.
 
de rij is lang van hen die zelfs niet
wisten dat de kerselaar bestond.
maar enkel droomden.