Nieuwsbrief Nr. 97 - januari 2017

Montjuicheen “berg” van een begraafplaats!


Met enkele leden van onze vzw Grafzerkje Barcelona bezocht en uiteraard stond Montjuich op ons programma. De kanjer van een begraafplaats gelegen vlakbij de haven tegen de bergwand geeft van op het water gezien de indruk van een dodenstad met enkel gigantische appartementsblokken waar, zes hoog, mensen in vakken gestopt worden. Maar heel veel moois is er te bewonderen in het lager gelegen gedeelte. Vergis u niet: ook daar is het van de ene trap naar de andere.
Er geraken doe je met bus 21. Die stopt op de begraafplaats. Laat u ook niet vangen door de melding dat er op de begraafplaats een bus 107 rijdt. Dat klopt maar enkel op feestdagen! Dus smeer jullie beentjes maar in voor we op verkenning gaan in deze dodenstad. In het kantoortje is een “ruta” verkrijgbaar met drie wandelingen: een “artistieke”, een “historische” en een, iets kortere “combinatierondleiding”. En nog wat: om in Barcelona te mogen fotograferen op begraafplaatsen heb je een schriftelijke toestemming nodig. Op stap.
Een van de merkwaardigste monumenten is het realistische monument voor dokter Francesc Farreras i Framis, hoogleraar anatomie. De liggende figuur is bedekt met een lijkwade waardoor enkel de schedel en de handen getoond worden. Beeldhouwer Rossend Nobas, architect Emili Sala i Cortes. Een modernistisch monument voor Angela Brutau uit 1906. Bartomeu Terrades, textielhandelaar, gaf in 1905 opdracht aan architect Josep Puig i Cadafalch om een gebouw, Casa de les Punxes, te laten optrekken voor zijn drie zussen Angela, die huwde met Brutau, Josefa en Rosa. Dat is de reden dat het gebouw eigenlijk uit drie stukken bestaat. Architect Josep Puig i Cadafalch maakte ook het grafmonument met beeldhouwer Eusebi Arnau i Mascort. Mercedes Casa de Vilanova ligt onder een meesterwerk van beeldhouwer Josep Llimona i Bruguera uit 1903. Josep F. Fonrodona werd hier als eerste begraven op 18 maart 1883. Groot monument voor textielhandelaar Batllo i Batllo uit 1889 van architect Josep Vilaseca i Casanovas en beeldhouwers Manuel Fuxa i Leal en Enric Claraso i Daudi.
Een monument met Egyptische motieven uit 1895 van de hand van architect Lluis Domènech i  Montaner voor Josep M. Valls i Vicens, advocaat, bankier, politicus en schrijver. Vial I Solsona realistisch beeld van architect Josep Balet en beeldhouwer Enric Claraso i Daudi. Baltazar Fortuno i Ferrus was een chirurg die naar Puerto Rico emigreerde. Eclectisch monument uit 1902 van architect Ubaldo Iranzo en beeldhouwer Josep Campeny. Beeldhouwer Josep Clara i Ayats (1878 – 1958) ligt onder een werk van hemzelf. Pilar Solser ligt onder een Egyptische piramide van de hand van architect Leandro Albareda i Petit en beeldhouwer Pau Deulofeu. Nicolau Juncosa (1865 – 1932) was wijnindustrieel en burgemeester van Barcelona . Op het beeld van beeldhouwer Antoni Pujol is achteraan de fabriek van Juncosa te bemerken terwijl de Dood achter hem staat. Teresa Amatller kocht in 1911 de nodige grond aan om dit neogotisch gebouw te laten oprichten voor haar overleden vader Antoni Amatller (1851 + 1910), chocolatier .
Architect Emili Sala i Cortes, beeldhouwer  Eusebi Arnau i Mascort.  Realistisch monument voor de familie Maucci. Drie kinderen stierven op jonge leeftijd: Isabel in 1898, Valentin en Domingo beiden in 1912 respectievelijk 17 en 22 jaar oud. Ze zijn afgebeeld met een boek in de hand verwijzend naar het beroep van de vader: uitgever. Architect J. Masdeu. Maria Bueno i Cardiel. Monument van architect Gabriel Borrell en beeldhouwer Josep Rebarter. De architect van deze begraafplaats Leandro Albareda zocht voor zichzelf een mooi plekje uit voor zijn laatste rustplaats en kreeg de hulp van beeldhouwers Manuel Fuxa i Leal en Josep Campeny. Josep Gil (1857 – 1926) was filantroop, liberaal, senator en burgemeester van Barcelona. Hij schonk een deel van zijn fortuin voor de verderzetting van de bouw van het Hospital San Pau. Architect Josep Mayo i Ribas, beeldhouwer Josep Reynes i Gurgui. Jacint Verdaguer was een van de belangrijkste Catalaanse schrijvers en dichters. Josep Domingo i Foix was textielhandelaar. Eclectisch monument uit 1932 van beeldhouwer Antoni Pujol. Germans Lizé, eclectisch monument uit 1918 van architect Josep Masdeu en beeldhouwer Josep Casan. Jaume Puncernau i Pinto overleed in 1916 in Cuba.
Architect Bonaventura Bassegoda en beeldhouwer Rafael Atché. Marnet i Sacco  is een Frans-Italiaanse familie. Leon Marnet was worstenfabrikant. Architect Antoni Bartra en beeldhouwer J. Dalmau. Joan Pich i Pon was industrieel, financier en politicus. Architect Soteras i Taberner en beeldhouwer Alfons Puyol. Neoclassicistisch monument voor August Urrutia i Rolda van architect Antoni Vilma i Palmès en beeldhouwer Martinez i Fortuny. Tot slot: Isaac Albeniz (1860 – 1909), componist.

Museum van Rouwkoetsen

Vlakbij de begraafplaats van Montjuich ligt het museum van rouwkoetsen. De verzameling werd bijeengebracht in 1970. In 2013 overgebracht naar hier. We hadden geluk want Justine, een jonge dame, wilde ons gidsen in het Engels . We bewonderden een luxekoets uit de 18de eeuw gebruikt voor uitvaarten van leidinggevende figuren. De Grand Doumont was een creatie van de Franse graaf Louis d’Aumont. Spider, = spin, voor begrafenissen van de werkende klasse. Imperial renaissancekoets voor keizers. Wat verder achteraan enkele voertuigen. De Hispano dateert uit 1920. Ten slotte zagen we de Studebaker Six.
 We hadden het getroffen met onze gids want ze was echt bevlogen en bereid om haar kennis te delen. Meer dan tevreden verlieten we het gebouw.
 
Jacques Buermans.
 
Foto’s: Jacques Buermans.