Nieuwsbrief Nr. 96 - november 2016

Ghosttown Cemetery


Tijdens onze rondreizen doorheen de Amerikaanse staten komen we wel eens bijzondere plekken tegen, waaronder Terlingua Cemetery in New Mexico. Begin 1900 ontstaan door de mijnbouw en evensnel verlaten door een griepepidemie in 1918.
Enfin, verlaten is een groot woord… Deze plekken worden meestal herontdekt door artiesten, oude hippies en gepensioneerde militairen waardoor er toch een speciaal sfeertje gecreëerd wordt.
De avond voor ons bezoek, tijdens het uitstippelen van onze route van de volgende dag, ontdekten we toevallig Terlingua op het internet. We boekten een motel op enkele kilometers vandaan en gingen ’s avonds bij aankomst al eens op verkenning. De plaatselijke winkel bleek ook dienst te doen als café en restaurant waar zelfs een optreden van een plaatselijke - niet zo toonvaste - countryzangeres, te beluisteren viel.
Het eten was goed, de ambiance zelfs nog beter! Regelmatig hoorden we richting bar ’YYIHAA!!’ roepen, gevolgd door een opgestoken pint met veel schuim.
Buiten op het terras zat de sfeer er ook goed in - vooral omdat ik hen ervan verdenk stiekem een jointje te hebben gerookt. Een niet meer zo jonge dienster liep gezwind met de glazen rond en het was lang geleden dat we nog zoveel lange rondzwierende haren hadden gezien.
En we genoten van de ondergaande zon…
’s Anderendaags stonden we aan de poort van een, naar onze normen, toch wel grappige begraafplaats.
De eerste graven zijn uiteraard de mooiste en hoe jonger de graven, des te ludieker… Het was zeer duidelijk waarmee de huidige bewoners zich tijdens hun aardse leven hoofdzakelijk mee bezighielden.
Jawel, niet met werken maar met het nuttigen van drank!
Op 2 november of Allerzielen, beter bekend als the Day of the Dead, wordt er traditioneel het respect naar de overledenen betuigd en eigenlijk zou ik op die dag graag een vlieg zijn want volgens mij moet het daar wreed plezant zijn!
 
Tekst & foto's : Lin Verbeemen