Verhulst Rafaël

Wommelgem 7 - 2 - 1866 / Aachen (DL) 24 - 3 - 1941
 
Het grafmonument voor Rafaël Verhulst bevond zich in 2002 op een lijst van verwaarloosde monumenten. Jacques Buermans spoorde nabestaanden op. In augustus 2003 lieten de nabestaanden het grafmonument opknappen waardoor een eind aan de verwaarlozing werd gesteld.
 
De schrijver Rafaël Verhulst ging na zijn studies te Leuven in de journalistiek. Daarna werd hij beambte aan het gemeentebestuur en vervolgens leraar aan het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium. Van 1915 tot 1918 was hij hoofdredacteur van het Antwerpse activistische blad "Het Vlaamsche Nieuws".
 
Als vooraanstaand activist in de oorlogsjaren zag Verhulst zich in november 1918 genoodzaakt naar Nederland uit te wijken. Door de Belgische justitie werd hij in 1920 bij verstek ter dood veroordeeld. In 1921 vestigde hij zich te Göttingen waar hij tien jaar lang Nederlands doceerde. Vanuit Duitsland bleef hij bedrijvig als Vlaams nationalistisch propagandist en verleende zijn medewerking aan diverse bladen. In 1938 schreef Verhulst de roman "Jan Coucke en Pieter Goethals", waarvoor hij in 1941 de Rembrandt-prijs kreeg.
 
Het grafmonument voor Rafaël Verhulst bevindt zich op perk D, Zuid. Verhulst werd eerst begraven op ereperk N maar in 1949 overgebracht naar perk D, Zuid.