Nicolopulo Alexandre

2 – 3 – 1861 / Davos 31 – 1 – 1924
 
Constantin Nicolopulo
 
20 – 11 – 1863 / Berchem 6 – 12 – 1937
 
Carlos Vanhecke
 
Wilrijk 29 – 6 – 1929 / Antwerpen 3 – 12 – 2007
 
In 1997 nam vzw Grafzerkje de grafkapel Nicolopulo op perk H over omdat ze anders ging verdwijnen. De familie Nicolopulo was een Griekse familie van graanhandelaren. Bij inzage van het dossier bleek dat in 1944 hier nabij een bominslag geweest wat maakte dat het dak van de grafkapel lek was, de glas in loodramen stuk waren en de bronzen deur kromgeslagen in de ingang van de grafkapel lag. Onze “handige Harry” William nam de grafkapel onder handen. Hij legde nieuwe roofing op het dak verging de glas in loodramen door nieuwe, gewone ramen en hij restaureerde de deur. Met drie personen werd de bronzen deur, 1,90 meter op 0,90 meter, teruggeplaatst. Niet langer dan 14 dagen later werd ze gestolen. William zorgde dan maar voor een nieuwe deur, uit aluminium.
 
In 2006 kon onze vzw Grafzerkje rekenen op een sponsor, de heer Carlos Vanhecke, van Vertraete – Vanhecke, om een grafmonument grondig te laten restaureren door professionelen. Carlos wenste ook altijd in een oud grafmonument begraven te worden. Eind 2006 kreeg ik een telefoontje van een van de zonen van Carlos dat Carlos terminaal was. Spijtig genoeg had hij zich nog geen grafmonument kunnen uitzoeken. Dankzij de mensen van de begraafplaats konden zijn zonen enkele grafmonumenten bekijken die in aanmerkring kwamen voor bruikleen. Er zat niets tussen dat hen kon bekoren. We gingen dan maar verder op zoek en plots stonden we voor de grafkapel Nicolopulo. “Dat is iets voor vader” zegden zij: “hij studeerde Grieks en op het monument staat een Griekse tekst”. Dankzij het afdelingshoofd en de mensen van de administratie werd binnen de kortste kerende de overdracht getekend en kreeg Carlos uiteindelijk “zijn” laatste rustplaats op Schoonselhof. Dat dit een mooie zaak was én voor de familie én voor de begraafplaats bleek uit het feit dat de grafkapel later grondig gerestaureerd werd door het bedrijf van Carlos Vanhecke. Daarnaast zorgde de familie voor nieuwe glas in loodramen. Dat ook heden ten dage nog een persoonlijke symboliek aan grafmonumenten gegeven kan worden blijkt uit de glas in loodramen. Aan de ene zijde van de kapel zien we respectievelijk één “stengel”: Carlos Vanhecke, daarnaast twee stengels: Carlos en zijn echtgenote en dan drie stengels: Carlos, zijn echtgenote en hun oudste zoon. Aan de andere zijde: vijf stengels: de vijf kinderen Vanhecke, daarnaast: twee stengels: de kinderen zijn het huis uit en als laatste: twee stengels waarvan één gebroken: Carlos is niet meer en zijn echtgenote blijft alleen achter. Prachtig toch!
 
Alexandre en Constantin Nicolopulo waren graanhandelaren
 
Carlos Vanhecke was beheerder van vennootschappen en zaakvoerder van Verstraete & Vanhecke.